Filmowy zwiastun spektaklu „Sen nocy letniej” pokazuje krótkie, dynamicznie zmieniające się fragmenty przedstawienia. W przedstawieniu ukazane są dwa światy: ateński dwór z trupą rzemieślników oraz świat elfów. Ludzie noszą proste stroje z wzorzystych tkanin. Elfy mają luźne, bogato zdobione szaty na wschodnią modłę, z koronkami, piórami i cekinami. Inaczej wygląda Puk – sługa króla elfów. Jest łysy, ma pojedyncze długie kosmyki włosów, a jego ubranie przypomina łachmany. Ma też białe oczy z czarnymi źrenicami. Wygląda tajemniczo.
Akcja dzieje się na scenie lub na tarasie, umieszczonym w głębi. Na taras prowadzą szerokie schody.
Pigwa, cieśla w stroju robotnika, w czapce z piórkiem, gra na ukulele. Daleko za nim, na podwyższeniu. stoją ateńscy dworzanie.
Napis: Sen nocy letniej William Shakespeare
Pigwa siedzi przy stole z gęsim piórem w dłoni. Pisze.
W półmroku krążą po scenie niewyraźne sylwetki dworzan.
Napis: Konstanty Ildefons Gałczyński przekład
Zbliżenia twarzy bohaterów spektaklu: Elf w czepku, zdobionym kamieniami czepku, z dwoma piórami. Ma mocny makijaż i długie, szpiczaste uszy. Rudowłosa Hermia w bordowej sukni z koronkowym stanem. We włosach nosi duży czerwony kwiat. Lizander w marynarce, której lewa strona jest uszyta z materiału w srebrne, wijące się linie, a prawa przypomina skórzaną szelkę do kabury pistoletu. Oberon w złocistej, powłóczystej szacie. Ma długie jasne włosy i szpiczaste uszy. Łysa, pobrużdżona bliznami głowa Puka z wieńcem rzadkich, długich włosów.
Egeusz w okrągłych okularach w cienkich oprawkach, nosi białą perukę ze sztywnymi lokami i czarne, zakręcone wąsy. Pod szyją ma czarną kryzę.
Napis: Krofta/Wojtyszko koncepcja inscenizacyjna/reżyseria
Dwaj młodzi mężczyźni: Lizander i Demetriusz skaczą sobie do oczu.
Hermia stoi na środku sceny, jak oskarżona w sądzie. Po lewej Lizander, po prawej Demetriusz. W głębi ojciec Hermii Egeusz. Na tarasie Tezeusz książę Aten i Hipolita, królowa amazonek.
Napis: Matylda Kotlińska scenografia/kostiumy
Helena w białej, bufiastej sukni odwraca się obrażona. 
Helena obejmuje Lizandra, Lizander jest przerażony.
Zbliżenie twarzy Tytanii w koronie z piór. Tytania mówi ze złością.
Duda, miechownik w spodniach ogrodniczkach i białym czepku na głowie, ma niepewną minę. 
Napis: Grzegorz Mazoń muzyka
Hermia i Helena stoją twarzą w twarz, kłócą się. Biją.
Zbliżenie twarzy Puka. Puk śmieje się.
Napis: Damian Pawella, reżyseria światła
Hermia i Helena wymieniają ciosy w powietrzu.
Półmrok, sylwetki tańczących elfów.
Tytania stoi z rozłożonymi rękami w królewskim geście. Podchodzą Elfy w pokornym ukłonie.
Napis: Milena Czarnik choreografia
Spodek w oślej masce na głowie. Spod maski wyzierają jego zdumione oczy. Za nim Tytania porusza się uwodzicielsko.
Napis: obsada: Konrad Kujawski, Jolanta Góralczyk, Piotr Starczak, Grzegorz Mazoń, Marek Tatko, Radosław Kasiukiewicz, Tomasz Maśląkowski, Sławomir Przepiórka, Marek Koziarczyk, Kamila Chruściel, Anna Makowska-Kowalczyk, Agata Cejba, Krzysztof Grębski, Marta Kwiek, Agata Kucińska, Irmina Praszyńska, Patrycja Łacina-Miarka, Aneta Głuch-Klucznik, Anna Bajer, Edyta Skarżyńska
Oberon nachyla się nad Pukiem, tłumaczy mu coś, gestykulując rękami.
Lubczyk, kobieta w obszernej, falbaniastej czerwonej sukni, uśmiecha się zalotnie. 
Helena powala Lizandra na schody. Nachyla się nad nim, ciągnie za krawat.
Lubczyk przekazuje Pukowi flaszeczkę z magicznym napojem.
Pigwa gra na bębenku, wzywa Ateńczyków na przedstawienie.
Ryjek, kotlarz okryty ponczem z rysunkiem ceglanego muru, w roli ściany. Ryjek ma szeroko rozpostarte ramiona, w rękach trzyma po cegle.
Puk wytrząsa magiczną miksturę na głowę śpiącego Demetriusza. Wskazuje ręką na Hermię. Hermia jest zmieszana, spuszcza skromnie oczy.
Lizander na kolanach przed Heleną, patrzy na nią błagalnie. Helena ze złością podnosi rękę. 
Puk łasi się jak piesek. Elfy rozkładają suknię Tytanii jak pawi ogon, Tytania zasypia.
Helena czołga się po podłodze.
Trupa rzemieślników gra spektakl. Spodek ze sztuczną czerwoną brodą recytuje tekst sztuki, Ryjek, z głową lwa na piersi ryczy. Straszy Dudę. Duda w kostiumie Tyzbe – bohaterki sztuki. Ryjek wskazuje na głowę lwa przymocowaną do swojej piersi, tłumaczy się.
Puk usypia bohaterów: Lizandra, Demetriusza, Helenę. Strzela w nich magicznym proszkiem.
Spodek przebija się drewnianym mieczem, Tyzbe patrzy zrozpaczona.
Mrok. Puk kłania się. Za nim niewyraźne sylwetki bohaterów spektaklu.
Napis: Wrocławski Teatr Lalek. Logotyp: wpisane w okrąg,  stylizowane litery WTL.

Tekst audiodeskrypcji: Robert Maniak