Filmowy zwiastun spektaklu „Skarpety i papiloty” pokazuje krótkie, dynamicznie zmieniające się fragmenty przedstawienia. Występuje w nim czworo aktorów, którzy grają rodzinę lisów. Lisy noszą rude ubrania, a na twarzach mają namalowane rude trójkąty.
Tatalis nosi pumpy do kolan, kamizelkę od marynarki oraz szare skarpety w szkocką kratę na rękach i nogach. Mamalis ma sukienkę, biały kuchenny fartuszek i burzę długich, kręconych włosów. Starsza córka, Natalis, nosi rozkloszowaną sukienkę z białym kołnierzykiem i dużą rudą kokardę we włosach. Jej młodszy brat, Bobolis, ma spodnie na szelkach, koszulkę polo i okrągłe okulary w czarnych oprawkach.
Na scenie leży puszysty zielony dywan i stoi sześć puf: trzy białe i trzy brązowe. Są też trzy ruchome zastawki pomalowane we wzór, przypominający brzozową korę. W środkowej zastawce znajduje się owalne okno, czyli dziupla. Dzięki zmianom ustawienia zastawek i świateł przestrzeń sceny staje się mieszkaniem lisów, lasem albo kurnikiem.
Mamalis składa wielki zielony liść – gazetę. Natalis skacze przez pufy.
Napis: Skarpety i papiloty Julii Holewińskiej
Liski siedzą na podłodze i bawią się. Mamalis daje Tatalisowi buziaka na pożegnanie.
Cała rodzina stoi w oknie, ustawiona jak do zdjęcia.
Napis: Tomasz Man reżyseria
Mamalis wchodzi do pokoju lisków, liski jedzą obiad. Liski zostawiają miski i biegną do Mamy.
Tatalis drobnymi skokami krąży po pokoju, Mamalis biega w panice.
Bobolis wyciąga w górę skaleczony palec. Tatalis mdleje, pada na dywan.
Napis: Anetta Piekarska-Man scenografia
Tatalis wraca z pracy i rzuca skarpetę na podłogę. Podchodzi do Mamalisa i rozkłada ręce z pretensją. Bawi się z liskami: noszą w rękach pokrywy puf jak wielkie pizze i tańczą.
Napis: Marek Otwinowski muzyka
Liski szarpią Mamalisa, każde ciągnie w swoją stronę. Mamalis wyrywa się, patrzy ze smutkiem.
Czerwone światło. Rodzina zastyga w stopklatce, tylko Mamalis krąży między domownikami.
Napis: występują: Kamila Chruściel, Aleksandra Mazoń, Radosław Kasiukiewicz, Tomasz Maśląkowski
Tatalis łapie Mamalisa pod brodę, pochyla się nad nią.
Domowy chaos: Natalis skacze jak żabka, Bobolis próbuje zjeść pufę, Tatalis poprawia koszulę przed wyjściem. Mamalis zaaferowana biega od jednego do drugiego.
Bobolis trzyma Mamę za nogę, nie pozwala jej się ruszyć.
W oknie pojawia się Mamalis w pielęgniarskim czepku. Zaprasza Bobolisa do gabinetu. Zastawki rozsuwają się, a Bobolis wchodzi do środka.
W domu: Mamalis stoi na środku pokoju, gwałtownie opuszcza ręce, krzyczy. Dzieci rozbiegają się w popłochu.
Natalis i Bobolis siedzą na podłodze. Przed nimi stoją miseczki z jedzeniem. Lisy podnoszą miseczki i mówią do nich jak do krótkofalówek. Mamalis chodzi po pokoju i czyta gazetę.
Ciemność. Na podłodze wąskie pasy światła. Jedna z zastawek stoi na środku sceny i jest odwrócona. Widać na niej poduszki zawieszone na haczykach. To kury w kurniku. Mamalis przerzuca poduszki ponad zastawką, a po drugiej stronie Tatalis z dziećmi biegają w panice.
Dom. Mamalis wraca z pracy, odkłada torebkę i całuje Tatalisa. Tatalis jest bardzo zmęczony. Obok siedzi Bobolis z nogą w gipsie.
Rodzinka siedzi ze spuszczonymi głowami. Mamalis stoi nad nimi ze stanowczą miną.
Mamalis gwałtownym gestem podaje miski Tatalisowi, wybiega z pokoju.
Dzieci i Tatalis siedzą w kółku, bawią się w wyliczankę.
Dzieci siedzą przed pustymi miseczkami, Tatalis czyta list.
Tatalis w kuchennym fartuszku patrzy na zegarek.
Koniec gotowania. Natalis ściąga fartuszek, Tatalis szerokim gestem odkłada pokrywę na pufę, przypadkiem uderza Bobolisa w palec.
Tatalis podnosi się z podłogi, lisy węszą w powietrzu.
Samochód. Liski pod pachami trzymają okrągłe wieka puf. Między nimi Tatalis z kierownicą. Samochód jedzie przez ciemny las. Zatrzymuje się przy kurniku. Skradają się. 
Tatalis przyklęka na kolanie, Natalis rzuca się tacie na szyję.
Bobolis udaje pranie fartuszka w pufie.
Rodzinka lisów tańczy rockandrolla.
Tatalis biega zaaferowany po pokoju.
Tatalis kręci papiloty Mamalisowi, dzieci radośnie uśmiechnięte śpiewają.
Napis Skarpety i papiloty Julii Holewińskiej.
Cała rodzinka tuli się do Mamalisa.
W oknie pojawiają się dłonie lisów, machają na pożegnanie.
Napis: Wrocławski Teatr Lalek

Tekst audiodeskrypcji: Robert Maniak